Genieten van
biologische wereldmaaltijd

OTTOLAND - De leerlingen van het Wellant College hebben dinsdagavond
16 oktober een wereldmaaltijd klaargemaakt. Ze werden begeleid door
de topkoks Andy McDonald en Simon van Drongelen.
De
maaltijd bestond uit verschillende gangen en was bereid op basis van
vegetarische en biologische ingrediënten die passen binnen de
kaders van het internationale Verdelingsvraagstuk (lees: grondstoffen
die volgens een eerlijke verdeling voor elk mens op aarde beschikbaar
zouden moeten zijn). Met deze actie wilde de Ottolandse school dan
ook aandacht geven aan Wereldvoedseldag. Er waren stands aanwezig
om het publiek te informeren over het verdelingsvraagstuk en hen aan
te sporen hun eetpatronen te heroverwegen.
Groenten
Andy McDonald heeft zijn sporen aardig verdiend. Hij is opgeleid in
Manchester. Als chef werkte hij in verschillende restaurants en internationale
hotels in Engeland, Zwitserland en Nederland. Maar het meeste heeft
hij geleerd tijdens zijn werk bij het Amsterdamse Beddingtons; een
innovatief restaurant met onder meer Engelse, Franse en Indiase invloeden.
Zijn hart ligt bij de mediterrane keuken: van Italiaans tot Libanees
en van Marokkaans tot Frans. En dit alles zonder vlees en vis. "Er
zit heel veel smaak aan groenten. Je kunt er meer mee doen dan de
meeste mensen weten."
TV-programma
McDonald heeft op dit moment zijn eigen programma bij de omroep LLink.
Samen met Bas Westerweel trekt hij door het land met zijn nieuwe manier
van koken, namelijk: gezond, lekker en zonder vlees en vis.
WERELDMAALTIJD
Dat je daarvan een geweldige maaltijd kan samenstellen bleek toen
de koks (die de hele middag druk in de weer geweest waren) hun resultaat
binnendroegen. Voor ruim veertig mensen waren drie verschillende soepen,
diverse salades, pannekoeken en nagerechten gemaakt en het was allemaal
even verrukkelijk. De bewoners van Centraal Wonen Aalanden hebben
zich van hun sterkste kant laten zien: betrokkenheid en samenwerking.
En daar mag men best een beetje trots op zijn.
Naast alle koks zijn er ook een aantal bedrijven die genereus hun
steentje voor deze bijzondere gebeurtenis hebben bijgedragen. Dit
in de vorm van de sponsoring van grondstoffen en producten. Het kinderprogramma
en de theatervoorstelling werden ook gesponsord
___________________________________________________________________________
Wereldmaaltijd drukt eters
met de neus op feiten,
maar blijft (h)eerlijk
HARDERWIJK/ERMELO - Aanvankelijk zag het ernaar uit dat Eva Schuitemaker
(21), studente van Landstede, een onderzoek zou houden naar het gebruik
van biologische producten in huishoudens. Maar al brainstormend aan
tafel bij Marie-José van Schaik (19) uit Ermelo kwam er iets
veel groters uit: een Wereldmaaltijd in de Catharinakapel.
De initiatiefneemsters omschrijven hun idee als volgt: een maaltijd
waarbij per persoon niet meer ingrediënten worden gebruikt dan
de hoeveelheden die beschikbaar zijn als al het voedsel dat wereldwijd
wordt geproduceerd, eerlijk zou worden verdeeld over alle wereldbewoners.
Ze
zeggen er meteen bij dat wie daardoor een armzalig maal verwacht,
bedrogen uitkomt. Niemand hoeft met honger in de hals naar huis. Eva
en Marie-José: "Honger in de wereld is geen gevolg van
gebrek, maar van ongelijke verdeling".
De
wereldmaaltijd drukt de deelnemers niet alleen met de neus op dit
feit, ook wordt aandacht gevraagd voor biologische en zogeheten fair
trade-producten. De vrouwen willen mensen aansporen bewuster te gaan
eten en hen informeren over lokale winkels en bedrijven op dit gebied.
Bij de wereldmaaltijd zijn standjes aanwezig van sponsors die hun
informatie en producten aanbieden, zoals Xummum, Natudis, de Wereldwinkel,
de Hofwebwinkel, BoWeevil en Atelier Lappenkunst.
Daarnaast
treedt er een wereldmuziekbandje op, terwijl de gasten worden bediend
door jongeren van verschillende afkomst. En dat voor maar 7,50 euro
per persoon. Het geld dat overblijft gaat naar een kinderhuis in India,
waar Marie-José binnenkort 4,5 maanden heen gaat.
___________________________________________________________________________
Wereldmaaltijd
ATD-vierde wereld
Toespraak van Leo de Groot
Aanleiding Wereldmaaltijd
Beste
mensen. De aanleiding tot deze Wereldmaaltijd is in feite tweeledig.
Met het organiseren vandaag van deze "Wereldmaaltijd" wil
de organisatie zijn solidariteit uitdrukken. Zijn solidariteit met
al die mensen in de wereld, voor wie genoeg voedsel geen alledaags
gegeven is. Geen voedsel om je kind te kunnen voeden: dat is toch
onmenselijk? Dat is toch bijna niet voor te stellen? Toch is de realiteit
dat meer dan 850 miljoen mensen in deze wereld niet voldoende te eten
hebben, terwijl er wél voldoende voedsel wordt geproduceerd!
De organisatie wil via deze Wereldmaaltijd ook zijn solidariteit betuigen
met de vele mensen, die in een wereld van genoeg, gedwongen zijn in
armoede te leven. Niet omdat ze lui zijn of niet willen werken, maar
omdat ze aan de kant staan. "Een volwaardig burgerschap"
is voor hen een holle kreet. Vaak al vanaf de geboorte zien zij zich
geconfronteerd met achterstelling. Een achterstelling, die hun kansen
verkleint en soms bijna helemaal tenietdoet. Een achterstelling op
álle levensgebieden, die vaak al generaties terug begon. Vaak
worden mensen in armoede niet eens gezien. Worden zij niet begrepen.
Wordt er niet naar hen geluisterd. Mensen die geen naam en geen stem
hebben (alhoewel ze misschien wel gaan stemmen).
Zowel bij Wereldvoedseldag (16 oktober) als de Internationale dag
van verzet tegen extreme armoede (17 oktober) gaat het om door de
Algemene Vergadering van de Verenigde Naties uitgeroepen dagen, bedoeld
voor de mensheid als geheel. De mensheid als geheel: dáár
zit hem het bijzondere in. De wereld kent veel feesten, vieringen
en herdenkingen, maar meestal zijn die bedoeld voor specifieke groepen.
Er zijn maar weinig vieringen voor de mensheid als geheel. Feit is
natuurlijk ook dat de mensheid nog zeer verdeeld is. We zijn nog maar
nét begonnen te denken als wereldburgers. Een wereldburger
ziet de mensheid als één geheel
Hoeveel mensen voelen zich niet machteloos: we kunnen toch niets doen.
Wij tellen toch niet mee. Wat heeft het voor zin? Het is toch maar
een druppel op een gloeiende plaat.
Wereldvoedseldag en de Internationale dag van verzet tegen extreme
armoede vormen een unieke kans het tegenóvergestelde tot uitdrukking
te brengen, namelijk verbondenheid en het verlangen naar eenheid.
Deze verbondenheid delen we met al die mensen, die via deze speciale
dagen stilstaan bij de honger en armoede in de wereld. Heft dat niet,
het gevoel van verdeeldheid, van machteloosheid op, al is het maar
voor even? Even het gevoel dat we er niet alléén voor
staan; dat we hánd in hánd stáán voor
een wereld waarin iedereen telt: geeft dat niet hoop op een betere
toekomst voor ieder van ons?
Dat is ook wat we met deze dag, met deze Wereldmaaltijd, willen uitdrukken:
een andere wereld is mogelijk. Omdat wíj - in verbondenheid
- dat willen. Want: álle mensen tellen mee. Iéder mens
mag er zijn. Jíj mag er zijn. Jíj doet er toe.
Via deze Wereldmaaltijd verklaren we ons solidair met elkaar, wetend
dat we van elkaar verschillen. Geven we uitdrukking aan het feit dat
we elkaar serieus nemen, ook al zullen we het lang niet altijd met
elkaar eens zijn. Natuurlijk; we verschillen van elkaar, we zijn het
niet altijd met elkaar eens, we hebben verschillende belangen. Maar
als we respect voor elkaar kunnen opbrengen, als we beseffen dat de
een niet méér is dan de ander, als we onze verbondenheid
met elkaar beseffen: maakt alléén dat al niet het verschil?
Wereldvoedseldag en de internationale dag van verzet tegen extreme
armoede: het zijn dagen van hoop. De hoop dat het eens, en laten we
hopen snel, anders zal zijn. Dat honger en armoede ééns
verleden tijd zullen zijn.
Iets
meer over de wereldmaaltijd
Ik
wil nu kort iets zeggen over de wereldmaaltijd en de achtergronden
van de Wereldmaaltijd.
De Wereldmaaltijd is - bijna dertig jaar geleden! - ontwikkeld door
Stichting WereldDelen, een kleine Derde Wereld organisatie. In 1980
had die nog de naam Hongerstichting.
De Wereldmaaltijd is gebaseerd op de hoeveelheid voedsel die wereldwijd
wordt geproduceerd. Daaruit blijkt: er is genoeg voedsel voor iedereen,
als het beschikbare voedsel maar eerlijk gedeeld wordt. Honger is
dus geen noodlot, maar vooral een gevolg van keuzes.
In de Wereldmaaltijd zit geen vlees. Het is gewoon veel rendabeler
om de eiwitten van graan direct te eten. Voor de productie van 1 kilo
vlees is maar liefst 5 tot 7 kilo graan nodig. De huidige vleesproductie
legt nu al een beslag op 64% van alle maïs, 68% van alle gerst,
16% van alle tarwe en 77% van alle soja in de wereld! Steeds meer
voedsel wordt gevoerd aan vee. Verwacht wordt dat de vleesproductie
in 2050 nóg een keer zal verdubbelen ten opzichte van nu. Dat
betekent dat we een aarde extra nodig zullen hebben. Maar die hebben
we niet. Op de huidige voet doorgaan is dan ook een doodlopende weg,
ook al omdat de vleesproductie een zwaar beslag legt op ons milieu.
Tot vorig jaar zat er nog een klein visje bij de Wereldmaaltijd. Maar
feit is dat ook de visvangst een zwaar beslag legt op onze aarde.
Er is sprake van een overbevissing van de oceanen. De visstand krijgt
daardoor geen tijd en ruimte meer om op peil te blijven. Voor de Afrikaanse
kust bijvoorbeeld wordt gevist met enorme vissersboten die kilometers
lange sleepnetten gebruiken. Tot mijn schaamte moet ik erkennen dat
deze onder andere onder Nederlandse vlag varen. Als we zo doorgaan,
vissen we alle oceanen leeg.
Wil dat dan zeggen, dat we geen vlees en vis meer moeten eten? Nee,
maar of we op de huidige voet moeten doorgaan? We leven op te grote
voet. Dit klinkt vreemd in deze toespraak voor mensen aan de onderkant
van de samenleving. Mensen betrokken bij ATD Vierde Wereld, leven
veelal op een kleinere voet dan de gemiddelde Nederlander. Maar hiermee
wordt het leven in het rijke westen in zijn algemeenheid bedoeld.
Het is dan ook goed andere keuzes te overwegen. Kiezen bijvoorbeeld
voor een minder grote portie vlees per dag. Of voor één
of twee vleesloze dagen in de week. Dat is wat de Wereldmaaltijd wil
laten zien: we hebben keuzes. Verstandiger kiezen: daar gaat het om.
Bovendien is minder vlees nog goedkoper ook. Voor een pak soja brokjes
bijvoorbeeld, waar ik een week mee doe, betaal ik € 2,80.
Als er iets is, wat niét wordt bedoeld met de Wereldmaaltijd,
dan is het mensen een schuldgevoel aanpraten of schuldigen aanwijzen.
De Wereldmaaltijd is vooral bedoeld als een symbool van hoop en solidariteit.
En natuurlijk wil de Wereldmaaltijd aanzetten tot nadenken.
* Waarom is er honger?
* Hoe kan het dat op de ene plaats een overschot aan voedsel is en
op de andere een tekort?
* Leidt meer voedsel tot minder honger?
Vragen, die niet eenvoudig te beantwoorden zijn. Honger is trouwens
maar één gezicht van armoede. Armoede kent veel gezichten.
Te weinig kansen bijvoorbeeld. Achterstand. Te weinig opleiding. Te
weinig opvoeding. Te weinig hulp. Uitgesloten worden. Noodgedwongen
aan de kant staan. Zou het niet zo kunnen zijn, dat armoede vooral
een uitingsvorm is van een gebrek aan rechtvaardige menselijke verhoudingen?
Eerlijk delen, rechtvaardige verhoudingen, samenwerking: dat is waartoe
de Wereldmaaltijd ons oproept. Laten zien dat we er zijn voor elkaar.
Dat verhoudingen kunnen veranderen. Al was het maar omdat we, alhoewel
we dat misschien niet beseffen, met z'n allen één grote
familie vormen.
Ik
wens u smakelijk eten.